Sport

« Vorige - Volgende »

Leidsch.Sport

16 juni 2014 - 11:24  •  Joris Zandbergen  •  reacties

Leidsch.Sport

Het was op voorhand een heidens karwei. In de eerste wedstrijd van het toernooi tegen Spanje. Voor velen uit het team was het het eerste optreden op dit niveau, en dan nog wel moeten beginnen tegen de regerend kampioen.

Eerst was er het selectieproces. Dan de voorbereiding. Veel aandacht werd er besteed aan de tactiek, maar ook het fysieke gedeelte was belangrijk. Op het laatst nog meer energie hebben dan de tegenstander zou wel eens van doorslaggevende betekenis kunnen zijn.

In de oefenwedstrijden ging het vaak nog niet soepel, maar ach, het waren maar oefenwedstrijden. Onderdeel van de training dus en nog geen indicatie van het spel tijdens het eindtoernooi. De spanning en de ambiance van het echte werk is toch nooit na te bootsen tijdens de oefencampagne.

De technische staf had de eerste tegenstander nauwkeurig bestudeerd en geanalyseerd. Spanje met al zijn techniek en mooie passing was ook op de beelden indrukwekkend, maar langzaam werden er haarscheurtjes zichtbaar in het pantser van de kampioen. Kon Nederland die nauwelijks zichtbare zwakke plekken blootleggen in de eerste wedstrijd? Keihard verdedigen was de eerste prioriteit, en georganiseerd aanvallen was nummer twee op het lijstje.

Op de wedstrijddag was er natuurlijk de spanning. Zouden de vele uren keihard trainen zich uitbetalen of was Spanje toch te goed? Aanvankelijk leek het daar op. Spanje kwam op voorsprong, maar kon niet verder weg lopen. Nederland kwam terug en knokte zich na rust naar een historische overwinning. De vreugde was uitzinnig. Dit had niemand durven voorspellen. En de weg naar de volgende ronde lag wagenwijd open.

De Spanje – Nederland die ik net beschreef, speelde zich vier jaar geleden af, toen ik het voorrecht had om de basketbalsters van Oranje onder 16 te mogen coachen op het Europees Kampioenschap. Het was de eerste keer dat Nederland in die leeftijdscategorie op het hoogste niveau mocht meedoen, de openingswedstrijd was tegen de regerend kampioen Spanje en de meiden leverden die dag een fenomenale prestatie. Nog altijd de mooiste zege in mijn (bescheiden) coachcarrière.

Toen ik vrijdag (in mijn oranje polo die ik droeg tijdens dat EK) naar de historische zege van de Nederlandse voetballers zat te kijken, gingen mijn gedachten automatisch terug naar het duel van 2010. ‘Onze’ zege leidde destijds logischerwijs niet tot de gekte die er in Nederland losbarstte na het kunststuk van Louis van Gaal en zijn spelers, maar fijn was ie wel.

Vrijdag kreeg ik weer even dat gevoel dat ik toen ook had. Dat ‘gaat-het-dan-toch-echt-lukken?- Jaaaaa!-gevoel.’ Wij werden toen geen Europees kampioen, al kon het team terugkijken op een prima toernooi. De Hollandse voetballers zijn ook nog nergens zeker van, maar als ze deze vorm vasthouden, kunnen ze natuurlijk heel ver komen. In ieder geval was ook dit een wedstrijd die je nooit meer vergeet.

Joris Zandbergen.'
Joris Zandbergen

Joris Zandbergen is freelance (sport)journalist. Voor het Leidsch Dagblad volgt hij de basketballers van ZZ Leiden en doet hij verslag van onder meer het amateurvoetbal in de Leidse regio. In zijn vrije tijd is hij basketbalcoach.